Willem Frederik van Eer 

Willem Frederik (Wim) van Eer werd geboren op 19 december 1927 in Paramaribo en bleef zijn leven lang nauw verbonden met het Surinaamse onderwijs en bestuur. Hij was onderwijzer, pedagoog, politicus en diplomaat en speelde een belangrijke rol in de overgang van Suriname naar onafhankelijkheid.

Van klaslokaal naar academie

Van Eer begon zijn loopbaan als onderwijzer bij de Evangelische Broedergemeente Suriname. In de jaren vijftig vertrok hij naar Nederland om zich verder te bekwamen in de pedagogiek. Hij studeerde aan de Nutsacademie in Rotterdam, waar hij achtereenvolgens de M.O.-a- en M.O.-b-akte pedagogiek behaalde. Daarna vervolgde hij zijn studie aan de Rijksuniversiteit Utrecht en legde in 1963 zijn kandidaatsexamen pedagogiek af.

Tijdens zijn achtjarige verblijf in Nederland bleef Van Eer actief betrokken bij de Surinaamse gemeenschap. Hij was medeoprichter van de vereniging Surinamers in Rotterdam en vervulde daar ook het voorzitterschap.

Onderwijs en politiek in Suriname

Na zijn terugkeer in Suriname in 1963 ging Van Eer aan de slag als docent in het middelbaar onderwijs en als leraar aan de kweekschool. Zijn bestuurlijke kwaliteiten bleven niet onopgemerkt. Binnen korte tijd werd hij onderdirecteur en begin 1965 directeur van de kweekschool.

In dezelfde periode raakte hij politiek actief binnen de Nationale Partij Suriname (NPS). Hij was lid van het partijbestuur en voorzitter van de onderwijscommissie. Bij de Statenverkiezingen van 1973 behaalde de Nationale Partij Kombinatie, waarin onder meer de NPS samenwerkte met andere oppositiepartijen, een meerderheid van 22 van de 39 zetels.

Diplomatie en onafhankelijkheid

Begin 1974 werd Van Eer benoemd tot Gevolmachtigd Minister van Suriname in Nederland. Na de onafhankelijkheid van Suriname op 25 november 1975 verviel deze functie en werd hij benoemd tot eerste ambassadeur van Suriname in Nederland. In die hoedanigheid vertegenwoordigde hij de jonge republiek in een cruciale fase van haar internationale positionering.

Na de staatsgreep van 1980, onder leiding van Desi Bouterse, werd Van Eer op 20 mei van dat jaar uit zijn functie ontheven en teruggeroepen naar Paramaribo.

Laatste jaren en nalatenschap

Wim van Eer overleed op 2 juli 2011 in Paramaribo, op 83-jarige leeftijd. Hij wordt herinnerd als een toegewijde pedagoog en diplomaat, die onderwijs, politiek en internationale vertegenwoordiging wist te verbinden in dienst van Suriname.